NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
EKRANIZACJA OPARTA NA FAKTACH.
NIEKTÓRE SCENY, POSTACI, ZDARZENIA
I MIEJSCA ZOSTAŁY ZMIENIONE.
Spójrz, kto przyszedł.
W końcu się uspokoiła. Płakała, odkąd wyszedłeś.
- Naprawdę? - Tak.
- Udaje, że śpi. - Właśnie.
Geniusz czeka na ciebie.
„Geniusz”?
Mogę iść z tobą?
- Nie, nie możesz. - Zostań ze mną.
Za ciężko pracujesz czy co?
Patrz.
Na co?
Kurna. Bez nasion.
Mówiłem ci, że to możliwe.
Mówiłem, że się uda.
Co my z tym, kurna, zrobimy?
Przyjaramy jak cholera.
Miło tu wrócić.
Przypomnieć sobie, jak było kiedyś.
Wtedy tego nie cierpiałeś.
Nie znosiłeś tu być.
To prawda.
Abril ma występ...
we wtorek w szkole.
Powinieneś przyjść.
Naprawdę?
Nie masz nic przeciwko?
Chce, żeby jej ojciec tam był.
Więc ja też tego chcę.
W porządku.
Co powiesz na to...
przyjdę,
a w zamian gdzieś cię zabiorę?
Na powyborczą imprezę w stolicy.
Nie rób z tego negocjacji.
Nie o to mi chodziło.
Już powiedziałem, że pójdę.
Pytam cię, bo...
chcę, żebyś poszła tam ze mną.
Dlaczego tu przyjechałeś?
Powiedz prawdę.
Tylko nie mów, że dla mnie.
Ktoś próbował mnie zabić.
Kto?
Juan Nepomuceno Guerra.
Próbowałem zawrzeć umowę z Zatoką...
wykolegować Kolumbijczyków, ale...
Spieprzyłem i to on mnie wykolegował.
Dlatego podjąłeś się tego transportu.
By udowodnić, że wciąż jesteś górą.
Miguel...
Nigdy się nie zmienisz.
Może jednak tak.
Dasz mi szansę?
Pamiętam, co ci zrobiłem.
Ja też.
Przepraszam.
Co zamierzasz zrobić?
Jeśli ten transport nie wypali, będzie po tobie.
A jeśli wypali?
Znajdę się na szczycie.
Jestem już blisko.
Blisko czego?
Co będzie, gdy tam dotrzesz?
Handel narkotykami działa jak każdy inny biznes: podaż i popyt.
Podaż zaczyna się w Kolumbii,
w Ameryce nie brakuje popytu,
a Meksyk pełni rolę pośrednika.
To cały schemat.
Jak w każdym innym biznesie, handlarze zawsze chcą zwiększyć skalę.
Zaspokoić popyt maksymalną możliwą podażą.
Przerzucasz kilo, czemu nie dziesięć?
Jak dziesięć, to czemu nie sto?
Nie rozrastasz się, to wypadasz.
Według szacunków, w 1987 roku przemycono do Stanów 140 ton.
Félix chciał przerzucić połowę tego w jedną noc.
Siedemdziesiąt pierdolonych ton.
To dopiero zwiększenie skali.
Pieprzyć pośrednictwo.
Félix chciał rozdać karty na nowo.
Słyszałeś?
Co takiego?
Félix chce przerzucić 70 ton koki przez Juárez.
Skąd wiesz?
Niewłaściwe pytanie.
Wiem od przyjaciela.
Za to ty nie.
Co to znaczy, twoim zdaniem?
Znowu ma tajemnice.
Pieprzone Juárez.
Nie.
Pieprzony Félix.
Siedemdziesiąt ton?
Taki ogromny transport?
Jeśli mu się, kurwa, uda...
Jeśli ten dupek tego dokona,
będzie po nas.
Chyba że ktoś go, daj Boże, poczęstuje kulką.
Każdy, kogo Félix kiedykolwiek oszukał,
kto stanął mu na drodze...
CHIAPAS MEKSYK
...trzymał teraz kciuki, że powinie mu się noga.
- Jak tam? - Dzień dobry.
- Jak leci? - Wszystko dobrze.
Bo jeśliby mu się udało,
przeszłość rozwiałaby się.
Przestałaby się liczyć.
Odeszła w niepamięć.
Powiedziano mi, że mnie szukasz.
Tak. Wciąż w Meksyku?
Myślałam, że wracasz do domu.
Niedługo. To skomplikowane.
Rozpracowuję tu dużą sprawę, więc...
Dobrze... Cieszę się.
To... dobrze. Słuchaj...
dzwonię, bo...
pojawił się wakat.
W szpitalu w Round Rock.
Świetnie. To chyba trochę daleko?
Właśnie.
Danny i ja wyprowadzamy się.
Sprzedajesz dom?
Tak.
Jasne, cóż...
chciałbym wpaść i może...
pobyć trochę w domu Grega, nim się go pozbędziesz.
Jest sprzedany, więc teraz albo nigdy.
Co za pośpiech. Co...?
Co zrobiłaś z rzeczami Grega?
Rozdałam, co mogłam, a...
parę rzeczy zabieram ze sobą.
Słuchaj...
wiedziałam, że to cię zaboli.
Wybacz, nie było to moim zamiarem.
Ale...
rozmawialiśmy o tym, prawda?
Muszę żyć dalej.
Czas najwyższy.
Trudno będzie przejeżdżać obok domu
nie widząc was koło niego.
Słuchaj, Walt, już...
wystarczająco długo się zadręczasz.
Może czas, byś...
też pożegnał się z przeszłością.
Nie chcę o nim zapomnieć i żyć,
jakby jego śmierć nie miała znaczenia.
Nikt nie zapomni.
Ale żadne wysiłki nie sprawią, że znaczyłby więcej.
Bo już znaczy.
Muszę kończyć.
Cokolwiek tam robisz...
mam nadzieję, że znajdziesz, czego szukasz.
Słyszałem takie powiedzenie:
„Zanim wkroczysz na drogę zemsty,
wykop dwa groby”.
Ale skoro dwa, czemu nie dziesięć?
Skoro dziesięć, czemu nie sto?
Przeszłość jakoś nie chciała porachować się z Félixem,
więc trzeba było jej w tym pomóc.
Przylatują wszystkie na raz,
tak jak myślałeś.
Omawialiśmy już ryzyko.
Ale jedno chcę powiedzieć jasno.
To już nie to zadanie, do którego was zatrudniono.
Nikt nas nie wspiera.
Jak coś się rypnie, jesteśmy zdani na siebie.
Możecie mi wierzyć,
to nie jest warte waszej gównianej pensji.
Niektórzy z was mają dzieci, rodziny.
Prowadziliście obserwację
i znacie tego dupka od zawsze,
ale wciąż macie wybór.
Jeśli któryś z was się waha albo ma obawy,
niech powie mi to teraz.
Ta akcja sparaliżuje całą organizację Félixa Gallarda?
Tak.
Pieprzyć obawy. Taka szansa się więcej nie pojawi.
Chłopaki, dajmy mu popalić.
W porządku.
No to paraliżujemy.
Dzwonili Kolumbijczycy.
MIASTO MEKSYK
Wszystko gotowe na dziś.
W porządku.
Jesteśmy gotowi.
Myślisz, że pozostałe plazy słyszały o tym przerzucie?
Na pewno jakieś pogłoski.
To mnie martwi.
Mają niełatwo.
A po tym, jak ci pomogli z wyborami...
Gdyby Cárdenas wygrał, aresztowaliby nas wszystkich.
Niech cię nie zwiodą.
Ocalili nie tylko mnie, ale i siebie.
Teraz skupmy się na Juárez.
Powinieneś pogadać z Amado.
Z tego, co mówił Aguliar, mały wydaje się nieco dziwny.
Nie. Jemu chodzi tylko o biznes.
Jak wpadł jego wuj, nie pisnął ani słowa.
Mam nadzieję, że masz rację.
Słuchaj, Azul.
Coś za bardzo dziś główkujesz.
Coś jeszcze cię trapi?
Ryzykujesz naszym życiem.
Jak coś nie wypali,
nie tylko ty wpadniesz.
Ale i my wszyscy.
To prawda.
Wszyscy się ze mną wybiliście.
Beze mnie wszyscy macie przejebane.
Ale jak przeżyjemy dzisiejszą noc,
to się przygotuj.
Przyszłość należy do nas.
Trzymam za nas kciuki.
Witaj w Chiapas.
Panie Carillo Fuentes.
Jak leci?
Pańska pizza.
Co to?
Proszę podpisać.
Co, nie wystarczy moje słowo?
Pieprzona biurokracja.
Zawsze kochałem dżunglę.
Miło być na łonie natury.
Pewnie przy budowie tego nie obyło się bez sporego hałasu.
Szkoda zwierzątek.
Te duże zwiały, jak nas usłyszały.
Zostały same węże.
Takie jak ty.
Którym gratem wrócę do domu?
Tamtym.
Ktoś przesyła ci specjalne pozdrowienia. I całusa.
O cholera.
Oddaję całusa z wyrazami miłości i szacunku.
Słuchaj...
to koka pierwszorzędnej jakości.
Nie wtykaj w nią nosa.
Powodzenia w dalszej podróży. Miło było.
Przyszła twoja żona.
Świetnie.
Czeka na dole.
Gotowy?
Którym chcesz lecieć?
Żadnym. Zostaję.
To kto poleci ostatnim?
Nie twój interes, skurczybyku.
Cieszę się, że przyszłaś.
Jak ktoś wysyła odrzutowiec...
Ślicznie wyglądasz.
Nieźle, jak na dwoje dzieciaków z Sinaloi.
Chodźmy.
Tu jesteś.
Wszystko w porządku?
Tak, myślę, że tak.
Nie mogę tylko zrozumieć jednego.
Czego?
Dlaczego miałem włożyć ten transponder z powrotem?
Rany.
Niesamowite miejsce, prawda?
Zawsze chciałeś tu trafić.
Oto i ten, któremu zawdzięczamy ten dzień.
Co słychać?
Cieszę się, że przyszedłeś.
Ma się rozumieć.
- To pewnie Maria. - Tak.
Urocza. Miło mi. Cecilia Rosario.
I wzajemnie.
Wspaniała impreza.
Dopiero się zaczyna.
Zgadza się.
Zaprowadzę was do stolika.
Zapowiada się spektakularne przedstawienie.
Widzisz tego siwego gościa?
To Hank González.
Dorobił się w bankowości.
Ma słabość do samolotów. Uzbierał całą flotę.
Chociaż próbuje przekonywać, że jego pasją jest nauczanie.
Proszę tędy.
Uważajcie na siebie. Będziemy w kontakcie.
Pozostańcie czujni i żywi.
Ten, który rozmawia z prezydentem, to inżynier Carlos Slim.
Zbił fortunę na giełdzie.
Uchodzi za obrońcę ludzi pracy.
Ciekawe, czemu sprzedaje swoje firmy,
gdy tylko może to zrobić z zyskiem.
A my?
Kogo dziś udajemy?
Siebie.
Koniec z udawaniem.
Jesteście przyjaciółmi partii.
To najważniejsze.
Tędy, proszę.
Wylądował pierwszy samolot.
Bierzemy się do roboty.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Za to, że wbiliście się dla nas w te piękne stroje.
Dla niektórych nie było to łatwe.
Wszyscy wiele znaczycie dla mojej rodziny.
Dziękujemy wam za poparcie.
Wybory...
były nieco trudniejsze, niż się spodziewaliśmy.
Ale koniec końców
demokracja chodzi własnymi drogami.
Dzięki wam, wybrała naszą drogę.
Bardzo dziękuję.
Myślę, że mój brat chciałby powiedzieć parę słów.
Panie prezydencie.
Wylądował drugi samolot.
Jedynka, jaki stan towaru?
Wyładunek dobiega końca.
Kurwa, pospiesz się.
Rozglądam się dziś wokół i widzę twarze osób,
którym zawdzięczamy nasze wielkie zwycięstwo.
Wraz z tym zwycięstwem
zaczyna się nowa era.
Jest towar.
Ruszajcie.
Dobry wieczór, dupku.
Przyjaciele, wasze zaangażowanie zostanie wynagrodzone.
Ponieważ razem
zrobimy pierwszy krok i dołączymy do pierwszego świata.
Zjednoczeni przekonaniem, że zmiana to warunek rozwoju naszych światów
i zrównania naszych gospodarek.
Odezwijcie się, chłopaki.
Jak sytuacja?
Na horyzoncie wielka zmiana,
która sprawi, że Meksyk dorówna Europie
i obu Amerykom.
Obecni tu dziś skorzystają na tym jako pierwsi.
Wspólnie zrobimy pierwszy krok,
który wprowadzi Meksyk w XXI wiek.
Panie i panowie,
wspólnie podnieśmy też kieliszki...
wznosząc toast
za pracę, która nas czeka.
Za rozwój...
dobrobyt...
i wyzwolenie nowego Meksyku!
Za wyzwolenie nowego Meksyku!
Ruszajcie.
Co to, kurwa, ma być?
Na ziemię i to już, wszyscy!
Nie prowokuj mnie, bo zajebię.
Na ziemię, mówiłem.
Jezu. Ile to waży...
Jazda. Do roboty!
Jasne.
Cholera, za ciężkie.
Walt!
To nie koka!
Kryć się!
To zasadzka!
W porządku, Ossie?
Jesteśmy w potrzasku!
Musimy się zmywać!
Gdzie, do cholery?
W kierunku góry!
Nie uda się!
To co, kurwa, proponujesz?
Zaczekaj.
Kluczyki w stacyjce, tak?
Co ty pieprzysz?
Kurwa, umieram.
Proszę, pozwól mi to, kurwa, zrobić.
Pomogę wam uciec.
Wsadź mnie do auta.
Proszę.
Walt, co ty, kurwa, robisz?
Kryjcie mnie!
- Gdzie Amat? - Co?
Był tuż za tobą.
Cholera.
Wracaj do kryjówki. Tam się spotkamy.
Weźmy Amata i wracajmy.
Hej. Sal, ja to załatwię.
Spierdalaj do kryjówki.
Idź.
No już!
Cholera.
Kurwa.
Macie jednego?
Skurwiel jeszcze żyje.
Nie myślałem, że ucieszę się na twój widok.
Gdzie Walt?
Zabierz mnie stąd, stary.
Proszę.
Przysięgam na Boga, nigdy cię nie widziałem.
Przykro mi. Nie mogę ryzykować.
Jasna cholera.
Zjawił się jak duch. Niemal mnie kropnął.
Jeden pobiegł tam, drugi tam.
Ruszajcie. Może ich dogonicie.
Jesteś tam, Walt?
Nie ukryjesz się.
Coś ty, kurwa, zrobił?
Zmusiłeś mnie do tego.
Gdybyś się ode mnie nie odciął, ostrzegłbym cię.
Dwa dni temu znaleźli transpondery.
Wszedłeś prosto w zasadzkę.
Ale sam tego chciałeś.
Zasługiwał na to, by zrezygnować. Jak oni wszyscy.
Ale nie zrobili tego.
Postarałeś się o to.
To ty powinieneś był dziś zginąć.
Ale pozwolę ci ujść z życiem.
Spieprzaj stąd
i nie zatrzymuj się, póki nie usłyszysz angielskiego.
Ekipa z Juárez się odezwała. Zrobione.
Jakieś problemy?
Nie. Nic, czego byśmy się nie spodziewali.
Jutro przewieziemy prawdziwy towar.
Świetnie.
Pieprzony Amado.
Powiodło ci się, kurna.
W porządku.
Wciąż nie mogę w to uwierzyć.
Niesamowite, czego dokonałeś.
Liczę, że to rozumiesz.
Tak.
Przeżyłeś.
Pewnie byłeś jedynym, który w to wierzył.
Kilka osób mogło na mnie postawić krzyżyk,
ale wróciłem tylko do punktu wyjścia.
I czego się nauczyłeś?
Nieważne, gdzie jesteś.
Zawsze miałeś z tym problem.
Czyżby?
Ważne jest to, czego się uczysz w trakcie.
Dziękuję, że dziś przyszłaś.
Naprawdę.
To dla mnie wiele znaczy.
Skurczybyk z ciebie.
Kto jeszcze przeżył?
Walt.
Kto jeszcze przeżył?
Wszyscy zginęli.
AGENT SPECJALNY ENRIQUE S. CAMARENA 5 MARCA 1985
WASZYNGTON
Przepraszam za spóźnienie.
To zaczynamy.
Przyjdzie Administrator Lawn?
Nie sądzę.
Ze względu na okoliczności tego, co tam zaszło,
myślę, że powinien.
Przeczytałem akta. Znam istotne okoliczności.
A więc...
operacja w Meksyku skończyła się raczej niefortunne, prawda?
Łatwo jest siedzieć tu wygodnie
i oceniać moją pracę.
Ale zapewniam, że zrobiłem wszystko, co mogłem...
żeby wypełnić przydzielone mi misje...
i zadośćuczynić śmierci agenta Camareny.
Nie zgodziłbym się.
Delikatnie mówiąc, ta operacja była nieprzemyślana.
Ale położono jej kres.
Leyenda została zakończona.
Kazano nam kontynuować i sprawdzić poszlaki, które...
Jak mówiłem, mam przed sobą akta.
Przedstawiono wnikliwe podsumowanie Leyendy
oraz ocenę jej wpływu na wojnę z narkotykami.
Przekazałem ją do Białego Domu na prośbę Departamentu Sprawiedliwości.
I to jest koniec operacji.
Mam nadzieję, że to jest jasne.
Mamy zapomnieć, że to się zdarzyło?
I modlić się, że wszyscy inni też.
Wtrącisz się i powiesz coś, do cholery?
Posunąłeś się za daleko.
Ciesz się, że to wszystko.
Mądra uwaga ze strony specjalnego agenta Heatha.
Wziąłbym ją sobie do serca.
To szczegóły nowego przydziału.
Wkrótce odezwie się przedstawiciel z biura w Sacramento.
To najlepsze rozwiązanie.
Moim zdaniem to więcej, niż się panu należy.
A moi ludzie?
Mój los gówno mnie obchodzi.
Ale złożyliśmy im obietnice, które powinniśmy spełnić.
Prośba o ponowne rozpatrzenie wyroku brata Amata Palacia.
Wiza pracownicza dla...
wuja Ossiego Mejíi.
Gotówka.
Brat Amata napadł trzy lata temu na sklep monopolowy.
Ossiego Mejíę deportowano 10 lat temu za podejrzenie kradzieży.
O ile mi wiadomo, nakaz wciąż jest w mocy.
To przestępcy, agencie Breslin.
Nasz kraj nie jest im nic winien.
Nie siedziałbym w tym jebanym biurze,
gdyby jeden z nich nie uratował mi życia.
Zadałbym sobie pytanie, dlaczego w ogóle zaszła taka potrzeba.
To koniec.
Przegrałeś, agencie Breslin.
Wiedziałeś, co robisz.
Kombinowałem.
Załaduj to na ciężarówki.
Kolumbijczycy kazali to dostarczyć do magazynu w Sylmar w Kalifornii.
Azul.
Siedemnaście i pół tony dla każdej plazy.
Upewnij się, żeby Kolumbijczycy wiedzieli, jak dokonać płatności.
Po równo?
Jesteśmy wspólnikami, no nie?
Mówiłem ci, że robię to dla nich.
Zobaczymy, czy to ich zadowoli.
Nie będą się posiadali ze szczęścia.
„Wspólnicy”?
Tak.
Dzięki za pomoc.
Nie dokonałbym tego bez ciebie.
O to ci chodzi? Chcesz wszystkich zadowolić?
Jasne.
Nie byłem pewien, czy mi się uda.
Może pierwszy raz w życiu.
Co teraz?
Napisy: Małgorzata Hickey